i had totally forgotten...even i have a blog online !!! was so happy when blogs were newly introduced on the NET. gave away my favorite diary so easily to write my new blog...n now here i am. its been ages since i've posted something on my blog !!!

where can i set reminders for such things..sigh !!

आज फिर जिने कि तमन्ना है...

http://www.youtube.com/watch?v=f8PZY9pMOvo&feature=रेलातेद

कोटी - कोटी

चाल - (गाण्‍याची एक, पायांची दुसरी आणि बुद्‍धीबळातली तिसरी)

मावा - (पानात घालतो तो एक आणि खवा)

हवा - (श्‍वासासाठी लागते ती आणि पाहिजे ह्‍या अर्थी)

चाट - (एक चाट पडणे आणि दुसरे चाट खाणे)

पाट - (पावसाळ्‍यात वाहणारे पाण्‍याचे पाट आणि बसायचा दुसरा)

हलवा - ( संक्रांतीचा आणि क्रियापद)

पाव - (चतकोर ह्‍या अर्थी आणि पारश्‍यांचा)

हात दाखवणे (याचे पुन्हा दोन अर्थ आहेत. नुसता दाखवतात तो एक आणि ज्योतिषाला दाखवतात तो दुसरा)

हात मारणे (याचेही दोन अर्थ - ताव मारणे आणि हाथ की सफ़ाई)

कर - नाम आणि क्रियापद

बोट - इंग्रजीतून मराठी घेतलेली होडी आणि मराठीतही नुसतंच बोट, बोट दाखवणे, बोटं मोडणे

टोप (पातेलं ह्या अर्थी) - टोप (जिरे-टोप)

टीप (सूचना)- टीप (स्‍वर टीपेचा मधली) - टीप (सुई दोर्‍याची)

अमलची चित्रकला

you keep guessing...
Ganpati bappa morya amal's home

a dragon

a lady with a baby in hand...

anyone?

बेगडी तेजाळुनी अंधारतो मी शेवटी
जे जसे आहे तसे स्वीकारतो मी शेवटी

खूपदा परिपक्वतेने वावरावे लागते
येउनी आईपुढे उंडारतो मी शेवटी

अडगळीला फेकतो जागेपणी स्वप्ने जरी
शोधुनी… झोपेत ती साकारतो मी शेवटी

एकदा माझ्याघरी येऊन अभ्यासा मला
जिंकतो तो ‘बेफिकिर’ अन हारतो मी शेवटी

- बेफिकीर

माझिया अंगणी..

तुम्हाला वेळ असो वा नसो निसर्ग आपलं काम न चुकता करत राहतो..वेळ असेल बघा आस्वाद घ्या, नसेल तर नसो बापडा...असेच काही माझ्या अंगणात टिपलेले रंग​...

seven wonderful years with minal !!!

today's our seventh marriage anniversary...and i feel like to declare it to whoever i come across n share the joy...seven wonderful years...seven years full of wonders....
amal wishes us , " happy shaadi birthday"
n that mae my day...

bhopal

UDAAN...

There are very few movies which have made me cry...i repeat, it actually made me CRY !!
I was alone when i was watching this movie...and i desparately wanted someone close to hold my hand n comfort me...i felt like a small girl lost in a huge crowd. Don't know what but something went missing which disturbed me tremendously...the childhood of these kids i guess...

The story is very simple and anyone can relate to it. it has got its share of joyful/ happy/ funny moments. It makes you frustrated at times...you feel genuinely helpless. Feeling of lonelyness kills you at times.

Hats off to the writer / director of the film. they have consciously avoided the commrcial angle to the film which apeals. Its a must watch if you are have a sensitive soul... !!!